Samantha ging gezonder leven

'Hardlopen bleek de beste therapie'

Vier jaar lang vochten Samantha en haar man voor hun grootste wens: het krijgen van een kindje. Door hun levensstijl te veranderen probeerden ze hun kansen te vergroten en boden ze teleurstellingen het hoofd.

Door: Samantha

Er leek geen vuiltje aan de lucht toen we besloten dat we graag een kindje wilden. We waren nog jong – allebei 27-, we stonden volop in het leven, en hadden allebei een drukke baan. Dat het leven niet maakbaar is, bleek toen na het stoppen met de pil mijn menstruatie uitbleef. Eerst dacht ik nog dat ik misschien wel meteen zwanger was, maar het tegendeel was waar, zo bleek niet veel later.

Nog niet ongesteld
De huisarts vertelde me dat het normaal is dat er niet direct een menstruatie volgt na het stoppen met de pil. Toch had ik meteen het gevoel dat er meer aan de hand was. Gelukkig stuurde mijn huisarts mij niet veel later – ik was nog altijd niet ongesteld geworden – door naar het ziekenhuis voor nader onderzoek. Eigenlijk was het maar goed dat we van tevoren niet goed wisten waar we aan begonnen. Het uitblijven van mijn menstruatie, wat betekende dat ik geen eisprong had, leek aanvankelijk relatief makkelijk op te lossen met ovulatie-inductie. Uiteindelijk bleek dit een stuk lastiger te zijn dan gedacht en kwamen we uit op IVF.

Meest slopend
We leefden steeds tussen hoop en vrees en waren ontzettend teleurgesteld als er een poging niet was gelukt. Niet de hormonen, de injecties in mijn buik of de regelmatige ziekenhuisbezoeken maakten het zwaar, maar de constante onzekerheid of het ooit zou gaan lukken. Dat was het meest slopend. In onze omgeving kreeg iedereen in rap tempo kinderen. We werden op een gegeven moment ook ‘ingehaald’ door veel jongere stellen, wat ik heel vervelend vond. We wilden niet jaloers zijn, want we hadden ook veel in het leven waar we ontzettend dankbaar voor waren. Maar de wens om een kindje te krijgen komt voort uit een oergevoel. Iets wat niet goed uit te leggen is, maar ook niet te ontkennen valt. Overwegend waren we hoopvol en vol goede moed, maar er waren ook genoeg momenten dat we het helemaal niet meer zagen zitten en waarin ik geen vertrouwen meer had in mijn lichaam.

Beste therapie
Op een gegeven moment maakten we de balans op; waar was nog winst te behalen? We gingen allebei aan de slag met onze gezondheid. Met mijn achtergrond als diëtist weet ik wat gezond eten inhoudt, maar het kan altijd beter. Mijn man ging gedurende het traject ook steeds gezonder leven; zo stopte hij bijvoorbeeld met roken. Samen vonden we een nieuwe gezamenlijke passie: hardlopen! We gingen regelmatig samen trainen in het duin. Ook besloten we aan hardloopwedstrijden mee te doen. We voelden ons steeds fitter en gezonder worden. Het regelmatige sporten gaf ons een voldaan gevoel en werd bovendien een uitlaatklep. Hardlopen bleek de beste therapie. Hierdoor konden we lichamelijk, maar zeker ook mentaal, de behandelingen veel beter aan.

Gezonde basis
We ontdekten in de loop van jaren hoe we beter met de vruchtbaarheidsproblemen om konden gaan en dat het geen zin heeft om je druk te maken om zaken in het leven waar je geen invloed op hebt. Het enige waar je wel invloed op hebt, is de manier waarop je ermee omgaat. We probeerden elkaar ook te ondersteunen hierbij. Soms was een spreekwoordelijke ‘schop onder de kont’ noodzakelijk, bij elkaar, maar juist ook bij onszelf. Wanneer we weer eens een teleurstelling te verwerken hadden, probeerden we weer zo snel mogelijk terug te grijpen naar de gezonde basis, we gingen zo snel mogelijk weer gezond eten en trokken de hardloopschoenen weer aan. Deze gezonde structuur gaf ons houvast en zekerheid in ons onzekere toekomstbeeld.

Kloppend hartje
Na bijna vier jaar kozen we ervoor om de derde IVF-poging in Gent te doen, omdat we hadden gelezen dat daar wat meer mogelijkheden zijn dan in Nederland, omdat men in Nederland pas overgaat tot bepaalde onderzoeken of behandelingen als het nut ervan wetenschappelijk is bewezen. Hoewel een behandeling in het buitenland niet het meest eenvoudig was – we moesten veel reizen en hadden problemen om de behandeling vergoed te krijgen via onze zorgverzekeraar – was de uitkomst voor ons geweldig. In mei 2015 zagen we eindelijk het felbegeerde hartje kloppen op het echoapparaat in Gent.

Roer om
We waren zo gelukkig! Alle inspanningen, tranen, pijn en moeite waren niet voor niets geweest. Het kloppend hartje van ons zoontje op de echo werd later het kloppend hart van ons bedrijf MOVE. We besloten namelijk om het roer om te gooien en van onze ervaringen onze levensmissie te maken. Met ontzettend veel passie en plezier begeleiden we nu mensen naar een gezonde(re) levensstijl, waarbij we juist ook mensen willen helpen die te maken hebben met vruchtbaarheidsproblemen.

Plaats een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*