Nij Geertgen hanteert andere werkwijze na doorstart


Eind mei ging vruchtbaarheidskliniek Geertgen in Elsendorp (Noord-Brabant) failliet. Marc Scheijven en Bernard Wind – directeuren van het succesvolle Nij Barrahûs – namen de kliniek over. Marc Scheijven vertelt over de veranderde werkwijze bij Nij Geertgen. ‘Er is meer transparantie en geen sprake van verplichte wederkerigheid in eicel- of zaaddonatie.’

Tekst: Margriet Zuidgeest

Van een patiënt hoorde Marc Scheijven over het faillissement van Geertgen. Als mede-directeur van Nij Barrahûs, winnaar van de Freya Award 2012-2013, onderzocht hij de mogelijkheden om de kliniek over te nemen. ‘Dat was een intensief traject, maar met goed resultaat. De voormalig Geertgen-directeur is overigens niet meer betrokken bij deze organisatie. Wel konden we het meeste personeel behouden en bleek onze visie om een warme, vertrouwde omgeving voor patiënten te bieden, goed te passen.’

Nieuwe contracten
Over de reden waarom Geertgen failliet ging, zegt Marc: ‘Ze hadden moeite om contracten met zorgverzekeraars af te sluiten. Daarnaast voerden ze meer behandelingen uit dan was afgesproken in de bestaande contracten. Het gevolg was dat de bank en de verzekeraar de samenwerking stopten. ’ Voor Marc en Bernard was het een hele klus om deze partijen terug te winnen. ‘Dat ging moeizaam. Alleen al omdat dit hele proces zich afspeelde tijdens de zomervakantie en veel betrokkenen afwezig waren. Maar zorgverzekeraars weten bovendien niet goed hoe ze met deze complexe materie om moeten gaan. Zeker omdat de afspraken in het verleden erg wanordelijk verliepen. Gelukkig zullen op zeer korte termijn de nieuwe contracten rond zijn.’

Ruilhandel?
Het waren niet alleen financiële en contractuele issues die speelden bij het failliete bedrijf. Bij menigeen stond hun werkwijze bekend als omstreden, omdat ze van patiënten vroegen om ook te ‘brengen’. ‘Bij het oude Geertgen werd de wederkerigheid erg benadrukt, waardoor bij de buitenwereld het beeld ontstond dat als iemand een eicel nodig had, diegene zelf zaadcellen moest brengen en vice versa. De politiek betitelde dit zelfs als “ruilhandel” maar veroordeelde het uiteindelijk niet.’ Ook vanuit de Nederlandse Vereniging voor Obstetrie en Gynaecologie (NVOG) waren er bezwaren opgeworpen.

Nobel
Hoe gaat het nieuwe Geertgen hiermee om? Marc: ‘Bij Nij Geertgen kiest de cliënt helemaal zelf. Iemand die zaadcellen nodig heeft, mag zijn eigen donor meenemen of het materiaal bijvoorbeeld uit een buitenlandse zaadbank laten overbrengen. Maar deelnemen aan ons “Wensouder voor Wensouderprogramma” is ook mogelijk. Het is zelfs zo dat cliënten zelf komen met de vraag of ze mogen doneren. Mensen met een kinderwens willen elkaar vaak helpen. Wij vinden dat nobel.’ Marc voegt toe dat transparantie troef is en dat het wensouderprogramma strikte regels (waaronder leeftijdsgrenzen) hanteert om deel te kunnen nemen aan het donorprogramma – vooral om de kwaliteit te waarborgen. ‘Zo moet een donerende man jonger zijn dan 45 jaar.’

Extern toezichthouder
Ook voor de kliniek zelf wil het bestuur kwaliteit en toezicht garanderen. ‘Daarom is ons voornemen te werken met een gekwalificeerde externe toezichthouder die kijkt of wij ons aan de donorprogrammaregels houden. De NVOG vraagt dat ook. Terecht, naar onze mening.’ Het past allemaal bij Marcs ambitie om met de twee klinieken Nij Barrahûs én Nij Geertgen voor de patiënt een optimale service te verlenen.’

Meer weten? www.nijgeertgen.nl

Plaats een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*