Iris las ‘De hoop voorbij’

Voor Uitgerekend Jij mag ik het nieuwe boek ‘De hoop voorbij’ lezen. Een boek boordevol verhalen van ongewenst kinderloze mensen over hoe zij hun proces ervaren.

Door: Iris

Enthousiast begin ik te lezen, ik wil zo graag lezen hoe anderen hun leven nu vormgeven. Hoe ga je samen verder? Het boek, dat prachtig is vormgegeven, begint voor mij al goed. De samenstelster van het boek, Carla Beukers, stipt in het voorwoord een en ander aan waar ongetwijfeld ieder ongewenst kinderloos persoon mee wordt geconfronteerd. Herkenning, dat vind ik fijn.

Delen van ervaringen
In ‘De hoop voorbij‘ vertellen 27 mensen hun verhaal over hoe het is om ongewenst kinderloos te zijn. Over hun kinderwens, traject, worstelingen, wanhoop, hoop en over de fase daarna. Want hoe is het nou écht om geen kinderen te kunnen krijgen? Carla beschrijft ook uitvoering haar eigen ervaringen, ze is hierbij open en gedetailleerd. Je krijgt echt een kijkje in haar leven doordat ze ook dagboekfragmenten deelt. Dat vind ik erg sterk!

Boeiende verhalen
Vanaf het eerste tot en met het laatste verhaal ben ik geboeid door de diversiteit aan ervaringen. Ik koester onze eigen fertiliteitsartsen die beduidend tactischer en empathischer waren dan menig arts die in het boek wordt beschreven. Wij voelden ons gelukkig nooit een nummer, maar altijd een stel met een diepgewortelde wens. Ook de psychische begeleiding blijkt bij menig stel niet voldoende. Ik vind het enerzijds schrijnend om te lezen hoe het sommige stellen vergaat en anderzijds mooi om te zien hoe vrijwel iedereen zijn of haar leven een mooi doel geeft.

Lees ook: Mentale begeleiding, hard nodig!

Kant van de man
De enige man die zijn verhaal schrijft in het boek, verwoordt erg treffend en herkenbaar hoe hij de ziekenhuisbehandelingen, de psychische impact en ‘hoe samen verder’ heeft ervaren. Vaak lees en hoor je alleen de verhalen van vrouwen, die er misschien ook wel meer over praten. Maar voor mij was het erg prettig om juist de kant van een man te lezen, omdat deze kant relatief onderbelicht blijft in andere boeken en tijdschriften.

Moedergevoel
Waar ik door geraakt word is dat veel vrouwen schrijven over het moedergevoel: dat je moeder bent wanneer je een kind kunt toelaten in je gevoelsleven, dat je moeder wordt op het moment dat je je bewust bent van je kinderwens en dat je moedergevoelens kunt hebben voor andere kinderen in je leven. En dat herken ik zo! Zelf ben ik tante en kan en mag ik mijn moedergevoelens ervaren als ik bij mijn neefjes en nichtjes ben. Dat is me zo dierbaar.

Lees ook: Iris geniet van kinderen

Ten volle leven
Ik doe inspiratie op over hoe ik delen van ons proces kan uitleggen aan onze omgeving, ik lees prachtige zinnen die precies mijn gevoel verwoorden. Ik heb het gevoel alsof ik een hele groep ervaringsdeskundigen om me heen heb in wiens leven ik even mag meekijken. Het is fijn om te lezen dat het leven doorgaat, ook zonder kinderen. Het is de moeite waard om ten volle geleefd te worden. En dat is precies wat wij nu ook doen: er het beste van maken. Samen verder.

Al met al vind ik dit een enorm krachtig boek en een aanrader voor iedereen die te maken heeft met een onvervulde kinderwens: of je dat nu zelf bent of iemand die je dierbaar is.

Plaats een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*