Als jij IVF wilt, maar je partner niet

Onenigheid over vruchtbaarheidsbehandelingen

Je wordt maar niet zwanger, en je wilt nu wel eens actie ondernemen. Maar wat als je partner daar nog helemaal niet aan toe is? ‘De haast om een kinderwens zo snel mogelijk te realiseren, kan tot flinke spanningen leiden.’

Tekst: Cindy Cloin

Lydia (34) en haar vriend Tom (42) willen graag kinderen. ‘We kwamen er echter al vrij snel achter dat ik maar heel af en toe een eisprong heb. We wilden het eerst wat op zijn beloop laten, maar toen ik wist dat het wel eens heel moeilijk kon worden om een kindje te krijgen, kreeg ik opeens haast. Ik wilde niets liever.’

Dan maar geen kinderen

Tom en Lydia hadden al eens besproken dat ze geen ziekenhuistraject wilden. ‘Maar mijn verlangen werd met de dag groter. Eerst hebben we acupunctuur geprobeerd. Uiteindelijk zijn we – na lang aandringen bij Tom – toch naar het ziekenhuis gegaan. Daar bleek dat Toms zaadkwaliteit ook niet goed was. We deden een paar IUI-pogingen, maar al snel werd er IVF aangeraden. En dat wil Tom dus absoluut niet. Voor hem is het simpel: als het via IVF moet, dan maar geen kinderen.’

Stiekem naar de huisarts

Voor Nadia (32) en haar man is IVF nog ver weg. ‘We proberen nu anderhalf jaar kinderen te krijgen en een half jaar geleden ben ik zonder dat mijn man het wist naar de huisarts gegaan. Zij gaf aan dat ze ook mijn man wilde zien en onder meer zaadonderzoek wilde doen. Toen ik het thuis vertelde, werd mijn man boos. Hij is er van overtuigd dat er met hem niets mis is.’ Nadia probeert haar man regelmatig toch mee naar de huisarts te krijgen. ‘Vaak loopt het uit op ruzie en verwijt ik hem dat hij niet echt graag kinderen wil. Hij heeft nu al een paar keer gezegd dat hij voorlopig niet mee wil en dat onze tijd wel komt. Maar wat als er nu iets mis is, waar we makkelijk wat aan kunnen doen? Ik wil gewoon meer duidelijkheid. Het blijft wat mij betreft een strijdpunt, totdat hij uiteindelijk toch overstag gaat.’

Forceren leidt tot verwijdering

‘De haast om de kinderwens zo snel mogelijk te realiseren, kan leiden tot flinke spanningen,’ zegt relatietherapeut Alexander Holwerda, die samen met zijn vrouw Judie in hun praktijk Leef! onder meer stellen coacht bij wie een zwangerschap uitblijft. ‘Door geduldig te zijn en te delen wat je voelt, zorg je er samen voor dat -ongeacht de uitkomst- een keuze gemaakt wordt vanuit begrip en respect. Forceren leidt eigenlijk altijd tot verwijdering en afstand binnen een relatie. Wanneer een van de partners er nog niet aan toe is om een volgende stap te zetten, is het belangrijk om er over te praten: wat houdt de ander bezig? Hierdoor ontdek je wat er schuilgaat achter het verzet.’

Goed over een traject nadenken

Judie: ‘Als stellen in een fertiliteitstraject zitten, hebben ze de keuze voor wel of geen kinderen al heel bewust gemaakt. Toch kan het zijn dat inseminatie nog voor allebei oké is, maar IVF voor een van beiden een brug te ver. Een traject ingaan zonder daar samen goed over na te denken, is bijna niet mogelijk. Je wordt je heel bewust van de mogelijkheden die er zijn en de gewetensvragen die dit bij je oproept.  Dit is heel anders dan wanneer je op een natuurlijke manier zwanger wordt.’

Druk op de relatie

Lydia voelt zich zo onderhand radeloos. ‘Het legt een enorm zware druk op onze relatie, we hebben er vaak ruzie over. Soms laat ik het even rusten, maar de tijd tikt door. En ik snap het ook echt niet. Voor hem is er feitelijk niets anders aan IVF dan aan IUI. Het kost hem geen extra moeite. En ikzelf heb wat er voor mij bij komt kijken wel voor over. Maar voor Tom is een kind een bezegeling van je liefde en hij wil dat op een natuurlijke manier bereiken. Hij wil na de inseminaties ook altijd vrijen om het gevoel te hebben dat ik daardoor misschien zwanger raak. Bij IVF kan dat al helemaal niet meer.’

Egoïstisch

Als blijkt dat een man minder vruchtbaar is dan hij dacht, kan dat best een deuk in zijn zelfvertrouwen teweegbrengen. Alexander: ‘Het is voor te stellen dat hij vanuit deze pijnlijke ontdekking een mogelijke zwangerschap op de lange baan schuift. Echter, wanneer je als man (al dan niet onbewust) vanuit een gekrenktheid reageert en zo andere mogelijkheden uitsluit, zonder hier met je partner over te praten, loop je vast. Coaching kan dan helpen.’

1 Comments

  1. Peggy brakels op 2:24 pm

    Peggy(33) Christian (37) zijn in totaal 7 jaar bezig geweest. Wij hebben eerst zelf geprobeerd 1,5 jaar en lukte niet. Zijn naar t ziekenhuis gegaan en hebben ze eerst zaad onderzocht van mij partner. Daaruit bleek dat hij te wienigvhiede zaadcellen had. Geeft idd een deuk bij de mannen, maar door veel praten is onze relatie veel en veel sterker geworden. Uiteindelijk zijn we in een traject gekomen van icsi behandelingen. 1e behandeling 1 miskraam gehad 2e en 3e behandeling niks uitgekomen wel super veel terugplaatsingen gehad. Eigenlijk de hoop opgegeven zijn we naar een kliniek gegaan in elsendorp. Een 4e behandeling ik zag er wel tegenop maar dat nog 1x dan en als dit niet lukt moeten we ons er maar bij neerleggen. Een aantal terugplaatsingen gehad en weer een miskraam gehad. Na de laatste miskraam had ik de hoop echt opgegeven maar omdat we nog eitjes over hadden toch maar doorgegaan. Uiteindelijk is er nu een super knappe dochter geboren na 7 jaar in die molen hebben gezeten. Was heel er zwaar en zeker voor je relatie maar je leert elkaar zeer goed kennen.

Plaats een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*